و الاستماع » . 3 - ايضا از ابى كهمس از امام صادق عليه السّلام نقل نموده : ابن كوّاء ( يكى از خوارج ) در پشت سر امير المؤمنين على عليه السّلام خواند : * ( لَئِنْ أَشْرَكْتَ لَيَحْبَطَنَّ عَمَلُكَ وَلَتَكُونَنَّ مِنَ الْخاسِرِينَ ) * امام عليه السّلام ( با آنكه در نماز بود ) از شنيدن آن سكوت فرمود . نصح : ( بر وزن فلس ) بمعنى خالص شدن و خالص كردن است « نصح الشّىء نصحا » ايضا گويند « نصح العسل » يعنى عسل را صاف و خالص كرد ، در نهايه گويد : نصح در لغت بمعنى خلوص است . نصح ( بضمّ - ن ) بمعنى اخلاص مىباشد در مجمع فرموده : ( النّصح اخلاص العمل من الغشّ » در اقرب - الموارد آمده « نصحه نصحا و نصحا » يعنى او را پند داد و دوستى را بر وى خالص كرد . پند دادن را از آن نصح و نصيحت گويند كه از روى خلوص نيّت و خير خواهى محض است * ( وَلا يَنْفَعُكُمْ نُصْحِي إِنْ أَرَدْتُ أَنْ أَنْصَحَ لَكُمْ . . . ) * هود : 34 . نصيحت من بشما نفع نميدهد اگر بخواهم پندتان دهم . گفته‌اند تعديه بلام در آن از تعديه بنفسه افصح است . * ( وَلا عَلَى الَّذِينَ لا يَجِدُونَ ما يُنْفِقُونَ حَرَجٌ إِذا نَصَحُوا لِلَّه وَرَسُولِه ) * توبه : 91 . بر آنان كه خرجى پيدا نميكنند گناهى نيست كه بجهاد نروند آنگاه كه نيكخواهى كنند بر خدا و رسول يعنى اخلاص كنند به خدا و رسول يعنى اخلاص كنند به خدا در ايمان و برسول در اطاعت و عمل ، آن در مقابل منافقان است كه بجهاد نميرفتند و با نشر اكاذيب و غيره مردم را ناراحت و خويش را گناهكارتر ميكردند . در المنار از ابو داود و مسلم از تميم دارى نقل شده كه رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله فرمود : « الدّين النّصيحة . قالوا لمن يا رسول اللَّه ؟ قال للَّه و لكتابه و لرسوله و لائمّة المسلمين و عامّتهم » . * ( وَقاسَمَهُما إِنِّي لَكُما لَمِنَ النَّاصِحِينَ ) * اعراف : 21 . به آنها قسم